Dag 360: Chennai
Tuesday, 26 February 2008
Alle op te sturen souveniers en overbodig geworden items pakken we 's morgens bij elkaar en met de zwaar beladen backpack pakken we een rickshaw naar het postkantoor. We zijn na de verzendingen in Kathmandu en Ahmedabad goed bekend geworden met het lokale postproces en hier is alles nog gestroomlijnder dan normaal. De postmanager zelf helpt ons met het pakket, zorgt ervoor dat we alles goed invullen op het formulier en dat het pakket per SAL (Surface Air Lifted) wordt vervoerd. Het gewicht ligt met 19,6 kg maar net onder het maximum van 20 kg en we zijn wederom blij dat we het kwijt zijn. De komende maanden (of beter gezegd: weken...) zullen we eindelijk eens zo licht mogelijk kunnen reizen zonder kleding (en slaapzakken) voor eventuele koude gebieden. Het laatste pakket vanuit Ahmedabad hadden we ook met SAL verzonden, wat een hybride vorm is van zee- en luchtpost voor een prijs die iets hoger is dan zeepost, maar er slecht 12-28 dagen over doet. 16 dagen na die verzending begonnen we al te denken dat het eigenlijk voor 'Souveniers Are Lost' stond, maar snel daarna kregen we gelukkig bericht van het thuisfront dat het was aangekomen. Prima service dus!

In de avond bezoeken we nogmaals de bioscoop en verbazen we ons tijdens de film dat onze buurman z'n luid rinkelende telefoon gewoon opneemt(nu compenseert het harde geluid van de film gelukkig) en dat hij eten heeft besteld waarvoor een bioscoopmannetje recht voor onze neus moet staan om het aan te geven. Handige service natuurlijk, maar niet zo handig om dat tijdens de film uit te gaan delen. Voor het slapen pakken we de tassen weer in en dat is snel gebeurd, want er is na de verzending niet meer veel overgebleven om erin te doen. Morgen gaat de wekker om 4.00 en pakken we in de ochtend een vlucht naar de idyllische Andaman Eilanden.
 
< Vorige   Volgende >
Copyright 2004-2008 Lifecontroller